İslam Hukukunda Dilencilik

ISBN	:	978-605-7570-60-4
Baskı	:	1. Baskı
Basım Yeri ve Yılı	:	Ankara, Ekim 2019
Kağıt Kalite	:	İth. Kit. Kağ. Mat Selefonlu Kuşe Kap.
Sayfa Adedi	:	324
Boyut	:	13,5x21
Dili	:	Türkçe
Yazar	:	İhsan AKAY

Stok Durumu: Var
Stok Adedi: 50

30,00 t

Adet:

Favorilerime Ekle

İçindekiler

Fıkıh, Müslümanların ferdî ve içtimaî hayatlarını tanzim eden bir sistem olduğundan hayattaki hemen her olay ve mesele fıkhın konusudur. Dilencilik de bunlardan biridir. Nitekim dilencilik, tarih boyunca sosyal bir olgu olarak gerek İslam toplumlarında gerekse diğer toplumlarda çeşitli şekillerde tezahür etmiştir. Günümüzde ise dilenciliğin, bireysel ve örgütsel dilencilik olmak üzere iki yönü ön plana çıkan çok boyutlu bir soruna dönüştüğü gözlemlenmektedir. Bu da beraberinde haksızlıklar, mağduriyetler, kriminal suçlar gibi daha karmaşık sorunları beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, günümüzde farklı bir boyut kazandığı görülen dilencilik yeniden tanımlanabilir mi? Dilencilik meşru bir meslek olarak kabul edilebilir mi? Dilencilere yardım etmenin veya etmemenin sevabı veya vebali var mıdır? Yöneticilerin konuya ilişkin dini ve/veya sosyal sorumlulukları nelerdir? Allah, Kur’ân ve Peygamber adını anarak veya mescitler gibi kutsal mekânları mesken tutarak dilenmenin hükmü nedir? Örgütsel dilenciliğin önlenmesine yönelik tavsiye ve öneriler neler olmalıdır? gibi sorulara cevap aranmaya çalışılmıştır. Sosyal, kültürel, siyasi, ekonomik ve dinî açıdan çok yönlü toplumsal bir sorun olan dilencilik Kur’ân ve Sünnet perspektifinde fıkhî boyutuyla ele alınmıştır.

İÇİNDEKİLER

KISALTMALAR
ÖN SÖZ
GİRİŞ
I. KONUNUN ÖNEMİ
II. KONUNUN SINIRLANDIRILMASI
III. YÖNTEM VE KAYNAKLAR

BİRİNCİ BÖLÜM
DİLENCİLİĞE DAİR GENEL BİLGİLER
1.1. KAVRAMSAL ÇERÇEVE
1.1.1. Türkçede Dilenmenin (Dilenciliğin) Sözlük ve Terim Anlamı
1.1.1.1. Sözlük Anlamı
1.1.1.2. Terim Anlamı
1.1.2. Arapçada Dilenmenin (Dilenciliğin) Sözlük ve Terim Anlamı
1.1.2.1. Sözlük Anlamı
1.1.2.1.1. İsticdâ/الاسْتِجْدَاء
1.1.2.1.2. Tesevvul/التَّسَـوُّل
1.1.2.1.3. Şehhâze/الشَّحَّاذَة
1.1.2.1.4. Tekeddî/التَّـكَـدّي
1.1.2.1.5. Tekeffe/İstikfâf/التَّكَفُّف/الاستِكْفَاف
1.1.2.2. Terim Anlamı
1.2. GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE DİLENCİLİĞİN GECİRDİĞİ MERHALELER
1.2.1. Bireysel Dilencilik
1.2.2. Örgütsel Dilencilik
1.3. MEVZUAT AÇISINDAN DİLENCİLİK
1.3.1. Ulusal Mevzuat
1.3.2. Batı Devletleri Mevzuatı
1.3.3. Arap Devletleri Mevzuatı

İKİNCİ BÖLÜM
KUR’ÂN VE SÜNNETTE DİLENCİLİK
2.1. KUR’ÂN’DA DİLENCİLİK OLGUSU
2.1.1. Kur’ân’da Dilencilik Kavramının Anlam Alanı (Etimolojik Tahlil)
2.1.1.1. Dilencilik (Se-e-le/سَأَلَ) Kavramının Sözlük Anlamı
2.1.1.2. Dilencilik (Se-e-le/سَأَلَ) Kavramının Terim Anlamı
2.1.1.3. Kur’ân’da Dilencilik (Se-e-le/سَأَلَ) Kavramı ile Yakın Anlamlı Kelime ve Kavramlar
2.1.1.3.1. Mahrûm
2.1.1.3.2. Fakir
2.1.1.3.3. Miskin
2.1.1.3.4. Bâis
2.1.1.3.5. İmlâk
2.1.1.3.6. ‘Âil
2.1.1.3.7. Kâni‘ ve Mu‘ter
2.1.2. Müfessirlerin Dilencilik Meselesine Yaklaşımları
2.1.2.1. Bakara Sûresi 177. Âyet
2.1.2.2. Bakara Sûresi 273. Âyet
2.1.2.3. Zâriyât Sûresi 19. ve Meâric Sûresi 24 ile 25. Âyetler
2.1.2.4. Duhâ Sûresi 10. Âyet
2.2. SÜNNETTE DİLENCİLİK OLGUSU
2.2.1. Dilenciliği Yasaklamayan Hadislerin Kaynak Değeri
2.2.2. Dilenciliği Yasaklayan Hadislerin Kaynak Değeri

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
İSLÂM HUKUKUNA GÖRE DİLENCİLİĞİN HÜKMÜ
3.1. DİLENCİLİĞİN CAİZ VE VACİP OLDUĞU DURUMLAR
3.1.1. Hanefî Mezhebinin Görüşü
3.1.2. Mâlikî Mezhebinin Görüşü
3.1.3. Şâfiî Mezhebinin Görüşü
3.1.4. Hanbelî Mezhebinin Görüşü
3.2. DİLENCİLİĞİN CAİZ OLMADIĞI DURUMLAR
3.2.1. Mukaddesatı ve İbadethaneleri Vesile Kılarak Dilenmek
3.2.1.1. Mukaddesatı Vesile Kılarak Dilenmek
3.2.1.2. İbadethaneleri Vesile Kılarak Dilenmek
3.2.1.2.1. Hanefî Mezhebinin Görüşü
3.2.1.2.2. Mâlikî Mezhebinin Görüşü
3.2.1.2.3. Şâfiî Mezhebinin Görüşü
3.2.1.2.4. Hanbelî Mezhebinin Görüşü
3.2.2. Kişinin Çalışma Gücü ve Maddi Durumuna Göre Dilenmesi
3.2.2.1. Hanefî Mezhebinin Görüşü
3.2.2.2. Mâlikî Mezhebinin Görüşü
3.2.2.3. Şâfiî Mezhebinin Görüşü
3.2.2.4. Hanbelî Mezhebinin Görüşü

SONUÇ
KAYNAKÇA