Epistemik değer skalasının yerleşim düzenine göre dönemlerin epistemolojileri oluşmakta; hatta, ’bilim’ ile neyin kastedildiği bile kişi, toplum ve tarihsel dönemlere göre değişebilmektedir. Pozitivist epistemolojinin en önemli özelliği; bilimsel tecrübeye belirleyici bir rol vermekle kalmayıp dinî tecrübeye karşı negatif bir tavır alması veya ona en asgarî düzeyde bir varlık hakkı tanıması -ki o da çoğu kez ’işe yaramak’ gibi pragmatik nedenlerden dolayı olmaktadır- ya da hiç tanımamasıdır. Doğal olarak, İslam dinî çerçevesinde yaşanan sûfî tecrübe de genel anlamda dinî tecrübeye karşı takınılan bu negatif tavırdan nasibini almaktadır. Bu çalışmada, sûfî tecrübe, epistemolojik açıdan bir İncelemeye tabî tutulmakta ve hakkında epistemoloji çevrelerinde oldukça yaygın olan kanaat ve değerlendirmelerin doğruluğu tartışmaya açılmaktadır. Sûfî tecrübenin, çağdaş epistemolojide pozitif epistemik statüsü ve meşruluğu hakkında kuşku bulunmayan duyu/algı tecrübesi ile mukayesesi yapılmaktadır. Mukayesenin sağlam temellere oturabilmesi için de öncelikle mukayese edilecek unsurların mahiyetlerinin ne olduğu tespit edilmeye ve neticede sûfî tecrübenin epistemik temellendirmesi yapılmaya çalışılmaktadır.

İÇİNDEKİLER

GİRİŞ

BİRİNCİ BÖLÜM

ALGI TECRÜBESİNİN MAHİYETİ
A- ÇAĞDAŞ EPİSTEMOLOJİDE ALGI TEORİLERİ
B- ALGININ YAPISI
GİRİŞ: YÖNTEMLE İLGİLİ BİR MÜLÂHAZA
1) ALGININ FENOMENOLOJİK ANALİZİ

İKİNCİ BÖLÜM
SÛFÎ TECRÜBENİN MAHİYETİ
A- BİR DÎNÎ TECRÜBE OLARAK SÛFÎ TECRÜBE
B- SÛFÎ KAYNAKLARINA GÖRE SÛFÎ TECRÜBENİN YAPISI
C- SÛFÎ TECRÜBENİN EPİSTEMİKO - FENOMENOLOJİK ANALİZİ

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
SÛFÎ TECRÜBENİN EPİSTEMİK TEMELLENDİRİLMESİ
GİRİŞ: EPİSTEMİK TEMELLENDİRME İLE İLGİLİ GENEL BİR MÜTALÂA
A- SÛFÎ TECRÜBENİN EPİSTEMİK HAKLILIĞININ DAYANDIĞI TEMEL ARGÜMAN
B- SÛFÎ TECRÜBENİN TEMELLENDİRİLMESİNE YAPILABİLECEK BAZI İTİRAZLAR

SONUÇ